جریان نقدی عملیاتی (OCF): تعریف ، انواع و فرمول

Marshall Hargrave یک تحلیلگر و نویسنده سهام با 10+ سال تجربه پوشش سهام و بازارها و همچنین تجزیه و تحلیل و ارزش گذاری شرکت ها است.

سامر جی اندرسون CPA ، دکتر حسابداری و استاد حسابداری و دارایی است که بیش از 20 سال در صنایع حسابداری و دارایی کار می کند. تخصص وی طیف گسترده ای از حسابداری ، امور مالی شرکت ها ، مالیات ها ، وام ها و مناطق مالی شخصی را در بر می گیرد.

Investopedia / جولی بنگ

نسبت جریان نقدی عملیاتی چیست؟

نسبت جریان نقدی عملیاتی معیاری است که چگونه بدهی های جاری به راحتی توسط جریان نقدی حاصل از فعالیت های یک شرکت پوشش می دهد. این نسبت می تواند در کوتاه مدت نقدینگی یک شرکت را به سنجش کمک کند.

استفاده از جریان نقدی بر خلاف درآمد خالص ، یک اقدام تمیزتر یا دقیق تر است زیرا درآمد راحت تر دستکاری می شود.

غذای اصلی

• نسبت جریان نقدی عملیاتی نشان می دهد که آیا عملیات عادی یک شرکت برای پوشش تعهدات نزدیک مدت آن کافی است.
• نسبت بالاتر به این معنی است که یک شرکت در یک دوره پول بیشتری را در یک دوره تولید کرده است تا آنچه که بلافاصله برای پرداخت بدهی های جاری لازم بود.
• جریان نقدی از عملیات (CFO) نسبت به درآمد خالص ترجیح داده می شود زیرا فضای کمتری برای دستکاری نتایج از طریق ترفندهای حسابداری وجود دارد.

جریان نقدی عملیاتی

فرمول نسبت جریان نقدی عملیاتی

نسبت جریان نقدی عملیاتی با تقسیم جریان نقدی عملیاتی توسط بدهی های جاری محاسبه می شود. جریان نقدی عملیاتی نقدی است که توسط عملیات تجاری عادی یک شرکت ایجاد می شود.

اجزای نسبت جریان نقدی عملیاتی

یک شرکت درآمد ایجاد می کند - و هزینه کالاهای فروخته شده (COG) و سایر هزینه های عملیاتی مرتبط با آن ، مانند هزینه های وکالت و خدمات را از این درآمدها کاهش می دهد. جریان نقدی از عملیات معادل پول نقد درآمد خالص است. این جریان نقدی پس از کسر هزینه های عملیاتی و قبل از شروع سرمایه گذاری های جدید یا فعالیت های تأمین مالی است.

سرمایه گذاران تمایل دارند که جریان نقدی را از عملیات بیش از درآمد خالص بررسی کنند زیرا فضای کمتری برای دستکاری نتایج وجود دارد. با این حال ، در کنار هم ، جریان نقدی از عملیات و درآمد خالص می تواند نشانه خوبی از کیفیت درآمد یک شرکت ارائه دهد.

بدهی های فعلی همه بدهی های مربوط به یک سال مالی (FY) یا چرخه عملیاتی است ، هر کدام طولانی تر باشد. آنها در ترازنامه یافت می شوند و به طور معمول به عنوان بدهی در طی یک سال در نظر گرفته می شوند.

درک نسبت جریان نقدی عملیاتی

نسبت جریان نقدی عملیاتی معیار تعداد دفعاتی است که یک شرکت می تواند بدهی های فعلی را با پول نقد تولید شده در مدت مشابه پرداخت کند. تعداد زیاد ، بیشتر از یک ، نشان می دهد که یک شرکت در یک دوره پول بیشتری را در دوره ای از آنچه برای پرداخت بدهی های فعلی خود لازم است ، ایجاد کرده است.

نسبت جریان نقدی عملیاتی کمتر از یک برعکس نشان می دهد - این شرکت پول کافی برای پوشش بدهی های فعلی خود ایجاد نکرده است. برای سرمایه گذاران و تحلیلگران ، نسبت پایین می تواند به معنای این باشد که شرکت به سرمایه بیشتری احتیاج دارد.

با این حال ، تفسیرهای زیادی وجود دارد ، که همه آنها به سلامت مالی ضعیف اشاره نمی کنند. به عنوان مثال ، یک شرکت ممکن است پروژه ای را آغاز کند که جریان نقدی را به طور موقت به خطر می اندازد اما در آینده پاداش های قابل توجهی را به همراه می آورد.

نسبت جریان نقدی عملیاتی در مقابل نسبت فعلی

هم نسبت جریان نقدی عملیاتی و نسبت فعلی توانایی شرکت در پرداخت بدهی ها و تعهدات کوتاه مدت را اندازه گیری می کند.

نسبت جریان نقدی عملیاتی فرض می کند که جریان نقدی از عملیات برای پرداخت آن تعهدات فعلی (یعنی بدهی های جاری) استفاده می شود. در عین حال ، نسبت فعلی فرض می کند که دارایی های فعلی استفاده می شود.

نمونه ای از نسبت جریان نقدی عملیاتی

دو غول را در فضای خرده فروشی ، والمارت و هدف در نظر بگیرید. از 27 فوریه 2019 ، این دو به ترتیب 77. 5 میلیارد دلار و 17. 6 میلیارد دلار بدهی فعلی داشتند. در طی 12 ماه دنباله دار ، والمارت 27. 8 میلیارد دلار جریان نقدی عملیاتی تولید کرده بود ، در حالی که Target 6 میلیارد دلار تولید کرده است.

نسبت جریان نقدی عملیاتی Walmart 0. 36 یا 27. 8 میلیارد دلار با 77. 5 میلیارد دلار تقسیم شده است. نسبت جریان نقدی عملیاتی Target به 0. 34 یا 6 میلیارد دلار با 17. 6 میلیارد دلار تقسیم می شود. این دو نسبت مشابهی داشتند ، به این معنی که نقدینگی مشابهی داشتند. با حفر عمیق تر ، می فهمیم که این دو همچنین نسبت های فعلی مشابه را نیز به اشتراک می گذارند ، و بیشتر اعتبار می دهند که در واقع پروفایل نقدینگی مشابهی داشتند.

محدودیت استفاده از نسبت جریان نقدی عملیاتی

اگرچه به اندازه درآمد خالص شیوع ندارد ، شرکت ها می توانند نسبت جریان نقدی عملیاتی را دستکاری کنند. برخی از شرکت ها هزینه های استهلاک را از درآمد کسر می کنند حتی اگر این یک جریان واقعی پول نقد را نشان نداد.

هزینه استهلاک یک کنوانسیون حسابداری است که به معنای نوشتن ارزش دارایی ها در طول زمان است. در نتیجه ، شرکت ها باید استهلاک را به پول نقد در جریان نقدی از عملیات اضافه کنند.